فصل چهارم در برخاستن از خواب و نماز شب خواندن‏

 بدانكه روايات بسيار وارد شده است از اصحاب عصمت‏عليهم السلام در باب برخاستن شب و بيان فضيلت آن و روايت شده كه آن شرف مؤمن است و آنكه نماز شب باعث صحّت بدن و كفّاره گناهان روز و برطرف كننده وحشت قبر است رُوى را سفيد و بُوى را پاكيزه و روزى را جَلْب مى‏نمايد و آنكه مال و پسران زينت حيات دنيايند و هشت ركعت نماز در آخر شب با نماز وتر زينت آخرت است و گاهى حق تعالى جمع مى‏فرمايد اين دو زينت را براى بعضى از مردمان و آنكه دروغ گفته كسى‏كه بگويد من نماز شب مى‏كنم و روز گرسنگى مى‏برم زيرا كه نماز شب ضامن روزى روز است و از حضرت صادق‏عليه السلام روايت است كه فرموده بود در وصيّت رسول خدا به علىّ عَلَيْهِما وَ الِهِمَا السَّلامُ يا على وصيّت مى‏كنم ترا در باب نفس خودت به چند خصلت پس حفظ كن آنها را بعد از آن فرمود خداوندا يارى كن او را و ذكر فرمود جمله‏اى از خصلتها تا اينكه فرمود:

 وَعَلَيْكَ بِصَلوةِ اللَّيْلِ وَ عَلَيْكَ بِصَلوةِ اللَّيْلِ وَعَلَيْكَ بِصَلوةِ اللَّيْلِ وَ عَلَيْكَ‏

بر تو باد به خواندن نماز شب و بر تو باد به خواندن نماز شب و بر تو باد به خواندن نماز شب و بر تو باد

 بِصَلوةِ الزَّوالِ وَعَلَيْكَ بِصَلوةِ الزَّوالِ وَعَلَيْكَ بِصَلوةِ الزَّوالِ‏

به خواندن نماز زوال و برتو باد به خواندن نماز زوال و بر تو باد به خواندن نماز زوال‏

 * و ظاهر اينست كه حضرت اراده كردند به نماز شب سيزده ركعت را و به‏نماز زوال هشت ركعتى كه نافله زوال است و از انس روايت است كه گفت شنيدم حضرت پيغمبرصلى الله عليه وآله فرمود دو ركعت نماز در دل شب بهتر است بسوى من از دنيا و آنچه در دنيا است و روايت شده كه از امام زين العابدين‏عليه السلام سؤال كردند كه چه شده كه كسانى كه در شب تهجّد مى‏كنند رويشان از همه كس نيكوتر است فرمود براى آنكه ايشان خلوت مى‏كنند با خدا حق تعالى مى‏پوشاند به ايشان از نور خويش وبالجمله روايات در اين باب بسيار است و مكروه است ترك برخاستن شب و شيخ بسند صحيح از حضرت صادق‏عليه السلام روايت كرده است كه فرمود نيست بنده‏اى مگر اينكه بيدار مى‏شود در هر شب يك مرتبه يا دو مرتبه يا چند مرتبه پس اگر برخاست كه برخاست و اگر نه مى‏گشايد شيطان ميان پاهاى خود را پس بول مى‏كند در گوش او آيا نمى‏بيند آن كسى كه برنخاسته است از براى نماز شب صبح كه برمى‏خيزد گران و مكدّر و سنگين و كَسِل است و شيخ برقى به سند معتبر از حضرت امام محمّد باقرعليه السلام روايت كرده كه فرمود از براى شب شيطانى است كه او را رها مى‏گويند پس هرگاه بنده‏اى از خواب بيدار شود و اراده كند برخاستن براى نماز شب را آن شيطان به او گويد حالا وقت برخاستن تو نيست پس دفعه ديگر كه بيدار شود و خواهد برخيزد آن شيطان گويد كه وقت برخاستن نشده يعنى زود است پس پيوسته او را از برخاستن زايل كند و حبس كند او را تا فجر طلوع كند و چون فجر طالع شود بول كند در گوش او آن وقت بگذرد از او در حاليكه دُم خود را مى‏جنباند از ناز و بخود مى‏بالد و ابن ابى جمهور از رسول خداصلى الله عليه وآله نقل كرده كه آن حضرت روزى به اصحاب خود فرمود كه احدى از شما هرگاه خوابيد شيطان گره مى‏زند بر پس سر او سه گره بزند مكان هر گرهى عَلَيْكَ لَيْلٌ طَويلٌ فَارْقُدْ يعنى شبت دراز است بخواب پس هرگاه بيدار شد و ذكر خدا كرد يك گِره گشوده شود و اگر وضوء گرفت يك گره ديگر گشوده گردد و اگر نماز خواند يك گره ديگر گشوده گردد پس داخل صبح شود به حال نشاط پاكيزه نفس والاّ صبح كند خبيث‏النَّفس كَسْلان و اين روايت در كتب اهل سنّت نيز مذكور است و قطب راوندى روايت كرده از اميرالمؤمنين‏عليه السلام كه فرمود طمع مكن در سه چيز با سه چيز طمع مكن در بيدارى شب با پرخوردن و در نور صورت با خوابيدن در جميع شب و در امان از دنيا با صحبت فُسّاق و نيز قطب راوندى روايت كرده كه حضرت عيسى‏عليه السلام صدا زد مادر خود مريم‏عليه السلام را بعد از مردنش و گفت اى مادر با من تكلّم كن آيا مى‏خواهى به دنيا برگردى گفت بلى براى آنكه نماز گذارم براى خدا در شب بسيار سرد و روزه بگيرم در روز بسيار گرم اى پسر جان من اين راه بيمناك است.

    و امّا كيفيّت نماز شب‏

 بنحو آسان و مختصر كه همه كس بتواند بجا آورد انشاءالله تعالى آنست كه چون از خواب برخاست سجده كند براى خداوند تعالى و نيكو است در اين حال يا در حال برداشتن سر از سجده بگويد:

 اَلْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى‏ اَحْيانى‏ بَعْدَ ما اَماتَنى‏ وَ اِلَيْهِ النُّشُورُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ‏

* * * * * *  ستايش خاص خدائى است كه مرا پس از آنكه ميراند زنده‏ام كرد و بسوى او است رستاخيز ستايش خاص‏

 الَّذى‏ رَدَّ عَلَىَّ رُوحى‏ لِأَحْمَدَهُ وَاَعْبُدَهُ * و چون برخاست و ايستاد بگويد: اَللَّهُمَ‏

خدائى است كه روحم را به من بازگرداند تا ستايش و پرستشش كنم  * * * * * * * * * * * * خدايا

 اَعِنّى‏ عَلى‏ هَوْلِ الْمُطَّلَعِ وَ وَسِّعْ عَلَىَّ الْمَضْجَعَ وَارْزُقْنى‏ خَيْرَما بَعْدَ الْمَوْتِ‏

ياريم ده بر هراس روز قيامت و فراخ گردان بر من آرامگاه قبرم را و خير و خوبى پس از مرگ را روزى ما گردان‏

 * و چون صداى خروس شنيد بگويد: سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَالرُّوحِ‏

* * * * * * * * * * * * * * * * * * بسيار منزه و بسيار پاكيزه است پروردگار فرشتگان و روح (جبرئيل)

 سَبَقَتْ رَحْمَتُكَ غَضَبَكَ لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ عَمِلْتُ سُوءً وَظَلَمْتُ نَفْسى‏ فَاغْفِرْلى‏

پيشى گرفته مهرت بر خشمت معبودى نيست جز تو بد كرده‏ام و به خويشتن ستم كرده‏ام پس بيامرز مرا

 اِنَّهُ لايَغْفِرُ الذُّنُوبَ اِلاَّ اَنْتَ فَتُبْ عَلَىَّ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحيمُ * و چون نگاه‏

كه براستى نيامرزد گناهان را جز تو پس توبه‏ام بپذير كه همانا توئى توبه پذير مهربان   * * * * * * * * * * *

 كند به اطراف آسمان بخواند:  اَللَّهُمَّ اِنَّهُ لايُوارى‏ مِنْكَ لَيْلٌ ساجٍ وَلاسَمآءٌ ذاتُ‏

* * * * * * * * * * * * * خدايا براستى نپوشاند چيزى را از تو شب تار و نه آسمان‏

 اَبْراجٍ وَلا اَرْضٌ ذاتُ مِهادٍ وَلاظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ وَ لابَحْرٌ لُجِّىٌ‏

برج دار و نه زمين گسترده و نه تاريكيهاى متراكم روى هم و نه درياى پرآب‏

 تُدْلِجُ بَيْنَ يَدَىِ الْمُدْلِجِ مِنْ خَلْقِكَ تُدْلِجُ الرَّحْمَةَ عَلى‏ مَنْ تَشآءُ مِنْ خَلْقِكَ‏

بروى شبانه در پيش شبروان خلق خويش و در شب، رحمت خويش را به هر كه خواهى از خلق خود بدهى‏

 تَعْلَمُ خآئِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ ما تُخْفِى الصُّدُورُ غارَتِ النُّجُومُ وَنامَتِ الْعُيُونُ وَ

بدانى بهم خوردن ديدگان را و آنچه را در سينه‏ها است ستارگان فرو رفتند و ديدگان به خواب رفتند و

 اَنْتَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ لا تَاْخُذُكَ سِنَةٌ وَلانَوْمٌ سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ اِلهِ‏

توئى زنده پاينده كه نگيردت چرت و خواب منزه است خدا پروردگار جهانيان و معبود

 الْمُرْسَلينَ وَالْحَمْدُلِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ * پس بخواند پنج آيه آل عمران اِنَّ فى‏

رسولان و ستايش خاص خدا پروردگار جهانيان است * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * براستى در

 خَلْقِ السَّمواتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلافِ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ لَأ ياتٍ لِأوُلىِ الْأَلْبابِ‏

خلقت آسمانها و زمين و اختلاف شب و روز نشانه‏هائى است  براى صاحبان خرد

 الَّذينَ يَذْكُروُنَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى‏ جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فى‏ خَلْقِ‏

آنانكه ياد كنند خدا را ايستاده و نشسته و به پهلو خفته و بينديشند در آفرينش‏

 السَّمواتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ رَبَّنا

آسمانها و زمين (و گويند) پروردگارا تو اينها را بيهوده نيافريده‏اى منزهى تو پس ما را از عذاب دوزخ نگهدار پروردگارا

 اِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ اَخْزَيْتهَ وَ ما لِلظَّالِمينَ مِنْ اَنْصارٍ رَبَّنا اِنَّنا سَمِعْنا

هر كه را تو بدوزخ برى براستى كه خوارش كرده‏اى و ستمكاران را ياورى نيست پروردگارا ما ندازنى را شنيديم‏

 مُنادِياً يُنادى‏ لِلْأيمانِ اَنْ امِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُ نُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنَّا

كه به ايمان ندا مى‏زد (و مى‏گفت) به پروردگارتان ايمان آوريد ما نيز ايمان آورديم پروردگارا گناهان ما را بيامرز و

 سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ رَبَّنا وَ اتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى‏ رُسُلِكَ وَلاتُخْزِنا يَوْمَ‏

بديهاى ما را پوشيده دار و بميران ما را با نيكان پروردگارا آنچه را كه به‏ما وعده داده‏اى بوسيله فرستادگان خويش به‏ما بده‏

 الْقِيمَةِ اِنَّكَ لاتُخْلِفُ الْميعادَ * پس هرگاه خواست كه متوجّه شود بسوى عبادت و او را

و در روز قيامت رسوايمان مكن كه تو خلف وعده نمى‏كنى  * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 حاجتى به تخلّى بوده باشد ابتدا كند به آن و چون بيرون آيد از خلاء ابتدا كند به مسواك بعد از آن وضو بسازد وضوء كامل و خود را خوشبو سازد پس برخيزد به نماز شب و اوّل وقت آن از نصف شب است و هر چه نزديكتر شود به طلوع صبح صادق افضل است و اگر طلوع كند صبح و چهار ركعت آن را بجا آورده باشد بقيّه را بخواند به حمد تنها بى سوره پس چون برخاست براى نماز شب شروع مى‏كند به هشت ركعت نماز شب و بعد از هر دو ركعت سلام مى‏دهد و خوب است كه در دو ركعت اوّل بعد از حمد شصت مرتبه توحيد بخواند در هر ركعتى سى مرتبه تا منصرف شود از نماز و نبوده باشد ميان او و خداى عزّوجلّ گناهى و يا آنكه در ركعت اوّل آن توحيد و در ركعت دوّم «قُلْ يا اَيُّهَا الْكافِروُنَ» بخواند و در شش ركعت ديگر حمد و هر سوره كه خواهد بخواند و كافى است حمد و «قُلْ هُوَاللَّهُ اَحَدٌ» در هر ركعتى و جايز است اكتفا به حمد تنها وچنانكه سنّت‏است قنوت درنمازهاى واجبى سنّت است نيز در هر ركعت دويّمى ازنوافل و كافى است سه سُبْحانَ اللَّهِ گفتن و يا آنكه گفته شود: اَللَّهُمَّ اغْفِرْ

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *  خدايا ما را بيامرز و

 لَنا وَارْحَمْناوَ عافِنا وَاعْفُ عَنَّا فِى الدُّنْيا وَ الْأخِرَةِ اِنَّكَ عَلى‏ كُلِّشَىْ‏ءٍ قَديرٌ * و

به ما رحم كن و عافيت به ما بده و بگذر از ما در دنيا و آخرت كه همانا تو بر هر چيز توانايى *

 يا آنكه بگويد: رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَتَجاوَزْ عَمَّا تَعْلَمُ اِنَّكَ اَنْتَ الْأَعَزُّ الْأَجَلُّ الْأَكْرَمُ‏

* * * * * * * * پروردگارا بيامرز و رحم كن و درگذر از آنچه مى‏دانى كه براستى تويى عزيزتر از همه و بزرگوارتر و گراميتر

 و روايت شده كه حضرت امام موسى‏عليه السلام چون شب در محراب عبادت مى‏ايستاد مى‏خواند اَللَّهُمَّ اِنَّكَ خَلَقْتَنى‏ سَوِيّاً و اين دعاء پنجاهم صحيفه كامله است و چون فارغ شود از هشت ركعت نماز شب پس بجا مى‏آورد دو ركعت نماز شفع و يك ركعت نماز وتر و مى‏خواند در اين سه ركعت بعد ازحمد قُلْ هُوَاللَّهُ اَحَدٌ تا به منزله آن باشد كه يك ختم قرآن كرده باشد زيرا كه سوره توحيد ثلث قرآن است و يا آنكه بخواند در نماز شفع در ركعت اوّل حمد وَ قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ و در ركعت دوّم حمد و قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ و چون از نماز شفع فارغ شد مستحبّ است آنكه بخواند اِلهى‏ تَعَرَّضَ لَكَ فى هذَا اللَّيْلِ الْمُتَعَرِّضُونَ و اين دعائى است كه در اعمال شب نيمه شعبان در مفاتيح‏الجنان مذكور شده و چون از دو ركعت شفع فارغ شد برمى‏خيزد به جهت يك ركعت وتر و مى‏خواند درآن حمد و سوره توحيد و يا آنكه مى‏خواند بعد از حمد قُلْ هُوَاللَّهُ اَحَدٌ سه مرتبه و مُعوّذتَيْن يعنى قُلْ اَعُوذُ بِرَبِ‏الْفَلَقِ وَ قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ پس دست برمى‏دارد براى قنوت و دعا مى‏خواند آنچه بخواهد شيخ طوسى فرموده كه دعاهائى كه در اين محلّ خوانده مى‏شود از بسيارى احصا نمى‏شود ولكن چيز موقّتى نيست كه خلاف آن جايز نباشد و مستحبّ‏است كه انسان در قنوت آن گريه كند از خوف خدا و ترس از عقاب خدا يا تَباكى كند و دعا كند براى برادران مؤمن و مستحبّ است كه ذكر شود چهل نفر پس بدرستى‏كه كسى‏كه دعا كند براى چهل مؤمن دعايش مستجاب مى‏شود انشاءاللّه و دعا كند به آنچه خواسته باشد و شيخ صدوق در فقيه فرموده كه‏

 حضرت‏رسول‏صلى الله عليه وآله درقنوت‏وترمى‏خواند: اَللَّهُمَّ اهْدِنى‏ فيمَنْ هَدَيْتَ وَ عافِنى‏ فيمَنْ عافَيْتَ‏

 * * * * * * * * * * * * خدايا راهنماييم كن در زمره آنانكه راهنمايى كردى و تندرستيم ده در آنانكه تندرستى دادى‏

 وَ تَوَلَّنى‏ فيمَنْ تَوَلَّيْتَ وَ بارِكْ لى‏ فيما اَعْطَيْتَ وَقِنى‏ شَرَّ ما قَضَيْتَ فَاِنَّكَ‏

و سرپرستيم كن در آنانكه سرپرستى كردى و مبارك گردان برايم در آنچه عطا كردى و نگهمدار از شر آنچه مقدر كرده‏اى‏

 تَقْضى‏ وَلايُقْضى‏ عَلَيْكَ سُبْحانَكَ رَبَّ الْبَيْتِ اَسْتَغْفِرُكَ وَ اَتُوبُ اِلَيْكَ وَ

تو حكمفرمايى و كسى بر تو حكم نكند منزهى اى پروردگار كعبه آمرزش از تو خواهم و بسويت توبه كنم و به تو ايمان آورم‏

 اوُمِنُ بِكَ وَاَتَوَكَّلُ عَلَيْكَ وَلاحَوْلَ وَلاقُوَّةَ اِلاَّ بِكَ يا رَحيمُ* و سزاوار است‏

و بر تو توكل كنم و هيچ جنبش و نيرويى نيست جز به تو اى خداى مهربان  * * * * * * * * * * *

 آنكه هفتاد مرتبه بگويد اَسْتَغْفِرُاللَّهَ رَبّى‏ وَ اَتُوبُ اِلَيْهِ وسزاوار است كه دست چپ را بدعاء بلند كرده باشد و استعفار را بدست راست بشمارد و روايت شده كه حضرت‏رسول‏صلى الله عليه وآله استغفار مى‏كرد.

 در نماز وتر هفتاد مرتبه و هفت مرتبه مى‏گفت: هذا مَقامُ الْعائِذِ بِكَ مِنَ النَّارِ * و نيز

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *  اين جايگاه پناه برنده به تو است از آتش دوزخ * * * * *

 روايت شده كه حضرت امام زين‏العابدين‏عليه السلام در سحر در نماز وتر سيصد مرتبه مى‏گفت:

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 اَلْعَفْوَ اَلْعَفْوَ و بگويد بعد از اين: رَبِّ اغْفِرْلى‏ وَارْحَمْنى‏ وَ تُبْ عَلىَّ اِنَّكَ اَنْتَ‏

گذشت خواهم گذشت خواهم * * * * * * *پروردگارا مرا بيامرز و به من رحم كن و توبه‏ام بپذير كه براستى‏

 التَّوَّابُ الْغَفُورُ الرَّحيمُ * و سزاوار است آنكه طول دهد قنوت را و چون فارغ شد از

تويى توبه‏پذير آمرزنده و مهربان  * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 قنوت به ركوع رود و چون سر از ركوع برداشت بخواند اين دعا را كه شيخ در تهذيب از حضرت‏

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 موسى بن جعفرعليه السلام نقل كرده: هذا مَقامُ مَنْ حَسَناتُهُ نِعْمَةٌ مِنْكَ وَ شُكْرُهُ ضَعيفٌ وَ

 * * * * * * * * * * * * اين جايگاه كسى است كه نيكيهايى كه كرده نعمتى است از تو و سپاسش ناتوان و

 ذَنْبُهُ عَظيمٌ وَ لَيْسَ لِذلِكَ اِلاَّ رِفْقُكَ وَ رَحْمَتُكَ فَاِنَّكَ قُلْتَ فى‏ كِتابِكَ الْمُنْزَلِ‏

گناهش بزرگ است و در برابر آن جز مدارايى تو و رحمتت چيزى نيست زيرا كه تو در كتابى كه از جانبت‏

 عَلى‏ نَبِيِّكَ الْمُرْسَلِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ كانُوا قَليلاً مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ‏

بر پيامبر مرسلت صلى الله عليه و آله نازل شده فرمودى «آنان كه اندكى از شب را مى‏خفتند

 وَبِالأَسْحارِهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ طالَ هُجُوعى‏ وَ قَلَّ قِيامى‏ وَ هذَا السَّحَرُ وَ اَ نَا

و در سحرها ايشان آمرزش مى‏خواستند» ولى خواب من به درازا كشيد و بيداريم اندك شد اكنون سحر است و من‏

 اَسْتَغْفِرُكَ لِذُنُوبى‏ اِسْتِغْفارَ مَنْ لايَجِدُ لِنَفْسِهِ ضَرّاً وَلا نَفْعَاً وَلا مَوْتاً وَلاحَيوةً

از تو آمرزش گناهم را خواهم آمرزش خواستن كسى‏كه نيابد براى خويش سود و زيان و نه مرگ و زندگى‏

 وَلا نُشُوراً * پس به سجده رَوَد و نماز را تمام كند و بعد از سلام تسبيح زهراءعليها السلام بخواند

و نه رستاخيزى  * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 پس بگويد: اَلْحَمْدُ لِرَبِ‏ّ الصَّباحِ الْحَمْدُ لِفالِقِ الْأِصْباحِ * و بگويد: سُبْحانَ‏

 * * * * * ستايش براى پروردگار بامداد ستايش براى شكافنده صبح  * * * * * * منزهى‏

 رَبِّىَ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزيزِ الْحَكيمِ سه مرتبه پس بگويد: يا حَىُّ يا قَيُّومُ يا بَرُّ

اى پروردگار فرمانرواى پاكيزه و نيرومند فرزانه  * * * * * * اى زنده و اى پاينده و اى نيكوكار

 يا رَحيمُ يا غَنِىُّ يا كَريمُ اُرْزُقْنى‏ مِنَ التِّجارَةِ اَعْظَمَها فَضْلاً وَ اَوْ سَعَها رِزْقاً

اى مهربان اى بى‏نياز اى بزرگوار روزى كن مرا از تجارت آنچه درآمد فزونتر و روزيش وسيعتر

 وَ خَيْرَها لى‏ عاقِبَةً فَاِنَّهُ لا خَيْرَ فيما لا عاقِبَةَ لَهُ * و شايسته است كه بخواند بعد

و عاقبتش بهتر از همه باشد زيرا در آن چيزى كه پايان خوبى نداشته باشد خيرى نيست * * * * * * * * * *

 از اين دعاى حزين را   اُناجيكَ يا مَوْجُوداً فى‏ كُلِّ مَكانٍ الخ پس به سجده رود و بگويد

 * * * * * * * * * * * با تو راز گويم اى كه در هر جا هستى  * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 پنج مرتبه سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَالرُّوحِ * پس بنشيند و بخواند

 * * * * * *منزه است و پاك و پاكيزه است پروردگار فرشتگان و روح  * * * * * * * * * * * * * * * * *

 آيةالكرسى را دگر باره به سجده رود و ذكر سابق را پنج مرتبه بخواند پس برخيزد به جهت نافله صبح و آن دو ركعت است در ركعت اوّل بعد از حمد سوره «قُلْ يا اَيُّهَا الْكافِرُونَ» و در ركعت دوّم بعد از حمد سوره توحيد بخواند و چون سلام داد بخوابد بر پهلوى راست رو به قبله به هيئت ميّت در لحد و بگذارد گونه راست خود را بر روى دست راست و بگويد:

 اِسْتَمْسَكْتُ بِعُرْوَةِ اللَّهِ الْوُثْقىَ الَّتى‏ لاَانْفِصامَ لَها وَاعْتَصَمْتُ بِحَبْلِ اللَّهِ‏

چنگ زدم به دستاويز محكم خدا كه گسستن برايش نيست و چسبيدم به ريسمان محكم خدا

 الْمَتينِ وَ اَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ فَسَقَةِ الْعَرَبِ وَالْعَجَمِ وَ اَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ فَسَقَةِ

و پناه برم به خدا از شر فاسقان عرب و عجم و پناه برم به خدا از شر فاسقان‏

 الْجِنِّ وَالْأِنْسِ * پس سه مرتبه بگويد: سُبْحانَ رَبِّ الصَّباحِ فالِقِ الْأِصْباحِ‏

جن و انس * * * * * * * * * * * * منزه است پروردگار بامداد و شكافنده صبح‏

 و بخواند پنج آيه آل عمران اِنَّ فى‏ خَلْقِ السَّمواتِ وَالْأَرْضِ پس برخيزد و بنشيند و تسبيح زهراءعليها السلام بگويد و در كتاب من لايحضره الفقيه است كه روايت شده هر كه صلوات بفرستد بر محمد و آل محمّد صد مرتبه مابين دو ركعت نافله صبح و نماز صبح نگاه دارد حق تعالى روى او را از حرارت آتش و كسى‏كه بگويد صد مرتبه «سُبْحانَ رَبّىِ الْعَظيمِ وَ بِحَمْدِهِ اَسْتَغْفِرُاللَّهَ رَبّى‏ وَ اَتُوبُ اِلَيْهِ» بنا كند خداوند تعالى از براى او خانه‏اى در بهشت و كسى‏كه بخواند بيست و يك مرتبه قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ بنا كند حق تعالى براى او خانه‏اى در بهشت و اگر بخواند آن را چهل مرتبه بيامرزد حق تعالى او را و سزاوار است آنكه خوانده شود بعد از فراغ از نماز شب دعاى سى و دوّم صحيفه كامله اَللَّهُمَّ ياذَا الْمُلْكِ الْمُتَأَبِّدِ بِالْخُلُودِ پس سجده شكر كند و سزاوار است كه دعا كند در آن از براى برادران مؤمن خود و بخواند دعاى اَللَّهُمَّ رَبَّ الْفَجْرِ را كه در ادعيه سجده شكر گذشت رجاء واثق از برادران دينى كه از براى اين گنه‏كار رُوسياه نيز دعا كنند كه بسيار محتاجم به دعاء وَاللَّه الموّفق.