مقدمه

سرویس ها و کارکردهای شبکه

در حال حاضر بطور متوسط 45% از مردم جهان دارای موبایل هستند و روزانه 2/1 میلیون نفر (هر دقیقه 1000 نفر) به این تعداد اضافه می شوند، بطوریکه در سال 2010 دارندگان موبایل به 4 و درسال 2020 به 6 میلیارد نفر خواهند رسید ( 75تا80 درصد از مردم جهان).

فروش بیش ازیک میلیارد گوشی درسال 2007 در جهان و ارسال 7 میلیارد SMS در روز، نشان از کامل شدن بستری جدیدی برای ارتباطات در سراسر دنیا دارد. سرعت بهمنی گسترش این بستر بگونه ای است که، تنها ظرف مدت 30 ماه، 2 میلیارد نفر به دارندگان موبایل اضافه شده اند. و این در حالی است که، برای رسیدن به یک میلیارد مشترک موبایل 12 سال طول کشیده است.

سهمی بیش از  6/1% از اقتصاد جهان در 2007 و دارا بودن بیشترین سهم از بازار ICT جهان و بیشترین بازار در کشورهای در حال توسعه این دورنما را هویدا می سازد که آینده ارتباطات متعلق به ارتباطات سیار(بی سیم) است.

کارکردهای شبکه که زمانی تنها اشتراک گذاری داده ها را امکان پذیر می ساخت امروز به سمتی پیش می رود که هیچیک از سرویس های رایج بدون حضور آن معنا و مفهوم پیدا نمی کند. شبکه های مخابراتی، شبکه های بانکی، پست، دانشگاهها، فروشگاههای زنجیره ای، شبکه های حمل ونقل زمینی، دریایی و هوایی، رسانه های مکتوب، رسانه های رادیو تلویزیونی، هدایت های مبتنی بر ماهواره  و بطور کلی تمامی سرویس هایی که به ذهن خطور کند تنها و تنها در بستر شبکه امکا ن پذیر خواهد بود.

در آینده ای بسیار نزدیک جامعه ای شبکه ای شکل خواهد گرفت که مشارکت کنندگان در آن در تمامی نقاط کره زمین گسترده خواهند بود، فواصل جغرافیایی دیگر مانعی برای کار تیمی نخواهد بود.

مشارکت و همیاری فن آوری های مختلفی چون نانو، بیو، اطلاعات و علوم معرفتی[1] دنیای جدیدی را تصویر خواهند کرد. دنیایی کاملاً  متفاوت که در آن منابع محدود روی زمین بصورتی بهینه مدیریت شده و مورد استفاده قرار خواهند گرفت و رفاه نسبی بشر را  به ارمغان می آورند.

هوش مصنوعی به عنوان عنصری اساسی شبکه های مبتنی بر المان های هوشمند را شکل خواهد داد و انسان در ارتباطات خود قادر نخواهد بود تشخیص دهد که با انسانی دیگر در تماس است و یا با یک ماشین تصمیم گیر صحبت می کند. یاد گیرنده بودن تمامی المانهای مشارکت کننده در شبکه به عنوان یک ارزش جدا نشدنی از این المانها مطرح خواهد بود و اشیاء به ظاهر شبیه به هم دارای توانایی های متفاوت خواهند بود بطوریکه این تفاوت ها در خلال تعامل در شبکه و در کنش و واکنش با خبرگان نصیب ماشین های یادگیرنده می شود.

شبکه ای به وسعت تمامی جهان

اساس ارتباطات آینده به عقیدۀ نگارندۀ مقاله بر دو بستر اصلی استوار خواهد شد.

1.                        ارتباطات بی سیم

2.                        ارتباطات از طریق فیبر نوری

بطوریکه ارتباط میان دیتاسنتر ها، سازمان ها، نهادها، NGOها و بطورکلی سرویس دهنده ها در شبکه از طریق فیبر نوری با پهنای باند بسیار بالا فراهم خواهد شد و ارتباط افراد و اشیاء با یکدیگر و با دیتا سنترها از طریق ارتباط بی سیم میسر خواهد شد.

استفاده کنندگان از تلفن همراه در سال 2007 بیش از 3 میلیارد بوده اند و پیش بینی نشان می دهد که این رقم در سال 2020 به 6 میلیارد نفر خواهد رسید و این بدان معنی است که بین 75 تا 80 درصد از مردم جهان دارای تلفن همراه خواهند بود.  لذا می توان ادعا کرد که در سال 2020 نزدیک به 80 درصد از مردم جهان قادر خواهند بود با هم ارتباط داشته و از سرویس دهنده های بین المللی بهره مند گردند.